บทที่ 114

ราณีนั่งกอดหมอนอยู่บนเตียง มือถือแนบหู ฟังเสียงวรนุชที่ปากไม่ยอมหยุด

"โอ้โห! เธอยังช่วยประธารถอดเสื้อผ้าอีกนะ แก๋ว เก่งมากเลยนะ! ข้าคิดว่าเธอเป็นสาวใสซื่อบริสุทธิ์ ไม่นึกเลยว่าจะกล้าขนาดนี้ เหมือนเสือที่ซ่อนเล็บอยู่!"

วรนุชตื่นเต้นจนปากพล่อยออกมาโดยไม่ยั้งคิด

นี่มันเปรียบเทียบอะไรกันนักกันหนา

ราณีแค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ